اسکیت هاکی چیست؟

اسکیت هاکی یک ورزش تیمی است که بازیکنان در آن روی اسکیت حرکت می‌کنند و با چوب هاکی، توپ یا پاک را به سمت دروازه حریف می‌برند. پاک، قطعه‌ای کوچک و معمولاً تخت است که برای بازی روی سطح مناسب طراحی می‌شود. هدف بازی فقط گل زدن نیست؛ بازیکنان باید موقعیت هم‌تیمی‌ها را ببینند، پاس بدهند و در دفاع همکاری کنند. برای یک خانواده، همین همکاری می‌تواند جذاب باشد: کودک یاد می‌گیرد منتظر فرصت مناسب بماند و موفقیت گروه را هم به اندازه عملکرد خودش مهم بداند.

هاکی را می‌توان روی یخ یا با اسکیت چرخ‌دار انجام داد، اما این دو دقیقاً یکسان نیستند. در اسکیت هاکی چرخ‌دار، جنس سطح زمین، نوع چرخ و تجهیزات باید با فضای بازی هماهنگ باشد؛ در هاکی روی یخ نیز اسکیت و سطح بازی متفاوت‌اند. بعضی بازی‌های چرخ‌دار با توپ و بعضی با پاک مخصوص انجام می‌شوند و قوانین هم بسته به نوع بازی و برگزارکننده فرق دارند. پیش از خرید وسیله یا ثبت‌نام، از مربی بپرسید قرار است کدام نوع را تمرین کنید.

برای شروع لازم نیست کودک یا بزرگسال از همان روز اول مسابقه بدهد. کسی که هنوز ایستادن و توقف با اسکیت را بلد نیست، بهتر است ابتدا این مهارت‌ها را جداگانه تمرین کند و بعد به سراغ چوب و بازی گروهی برود. مثلاً اگر فرزندتان هنگام حرکت مدام به دیوار تکیه می‌کند، یک جلسه آموزشی پایه برایش مفیدتر از ورود مستقیم به بازی شلوغ است. پیشرفت مرحله‌به‌مرحله هم اعتمادبه‌نفس بیشتری می‌سازد و هم کنترل حرکت را آسان‌تر می‌کند.

تجهیزات مناسب و ایمن

کودک تازه‌کار با اسکیت و تجهیزات محافظ، کنترل توپ هاکی را زیر نظر مربی در زمین سرپوشیده تمرین می‌کند.
کودک تازه‌کار با اسکیت و تجهیزات محافظ، کنترل توپ هاکی را زیر نظر مربی در زمین سرپوشیده تمرین می‌کند.

اسکیت باید اندازه پا باشد و از مچ به‌خوبی حمایت کند، بدون اینکه پنجه را تحت فشار بگذارد. هنگام امتحان کردن، جورابی شبیه جوراب زمان تمرین بپوشید، بندها را ببندید و چند دقیقه در حالت ایستاده تعادل خود را بررسی کنید. برای کودک، خرید اسکیت خیلی بزرگ به امید استفاده در سال‌های بعد می‌تواند کنترل حرکت را دشوار کند. درباره مناسب بودن نوع اسکیت و چرخ برای سطح زمین نیز از مربی یا مسئول پیست سؤال کنید؛ ظاهر وسیله به‌تنهایی نشان نمی‌دهد برای بازی شما مناسب است.

کلاه ایمنی استاندارد و متناسب با سر، محافظ مچ، آرنج و زانو از وسایل مهم تمرین هستند. در هاکی، بسته به مقررات محل و سطح بازی، دستکش، محافظ دهان، محافظ صورت و پوشش‌های محافظ دیگر هم ممکن است لازم یا الزامی باشند. کلاه باید ثابت بماند و بند آن درست بسته شود؛ کلاه لق هنگام حرکت محافظت مناسبی فراهم نمی‌کند. پیش از جلسه، فهرست دقیق تجهیزات موردنیاز را از مربی بگیرید تا وسایل را متناسب با سن بازیکن و نوع تمرین آماده کنید.

چوب هاکی را متناسب با قد، توان و نوع بازی انتخاب کنید؛ چوب خیلی بلند یا سنگین ممکن است کنترل توپ و حالت درست بدن را سخت کند. بهتر است بازیکن در حالت معمول اسکیت‌سواری چوب را امتحان کند و مربی درباره اندازه و نحوه گرفتن آن نظر بدهد. خانواده‌ها می‌توانند پیش از خرید، اگر محل تمرین چنین امکانی دارد، تجهیزات امانی را امتحان کنند. پس از هر جلسه نیز چرخ‌ها، بست‌ها و بدنه کلاه را از نظر شل‌شدگی یا آسیب بررسی کنید و وسیله معیوب را کنار بگذارید.

مهارت‌های پایه اسکیت

پایه حرکت در اسکیت هاکی، حالت آماده است: زانوها کمی خم، بدن اندکی رو به جلو و نگاه به مسیر باشد. صاف و خشک ایستادن باعث می‌شود واکنش به تغییر جهت برای تازه‌کار دشوارتر شود. در یک فضای خالی و تحت نظر مربی، ابتدا چند بار همین حالت را درجا تمرین کنید و سپس با قدم‌های کوتاه حرکت کنید. برای کودک می‌توانید از او بخواهید تصور کند می‌خواهد روی یک صندلی بلند بنشیند؛ البته مربی باید وضعیت بدنش را بررسی کند تا بیش از حد خم نشود.

پس از راه افتادن، تمرین سر خوردن و تغییر جهت اهمیت دارد. ابتدا مسیرهای کوتاه و مستقیم را با سرعت کم طی کنید و بعد، با راهنمایی مربی، پیچ‌های باز دور مانع‌های نرم را امتحان کنید. نگاه کردن به جلو، به‌جای خیره شدن دائمی به پاها، به دیدن بازیکنان و موانع کمک می‌کند. در تمرین خانوادگی، می‌توان چند نشانگر با فاصله مناسب چید و از هر نفر خواست آرام از میان آن‌ها عبور کند؛ سرعت را فقط وقتی بیشتر کنید که مسیر با کنترل طی شود.

توقف و زمین خوردن کنترل‌شده را پیش از بازی جدی یاد بگیرید. روش توقف به نوع اسکیت، سطح و مهارت فرد بستگی دارد، پس اجرای آن را از مربی بخواهید و در فضای خلوت تمرین کنید. برای افتادن نیز مربی می‌تواند شیوه خم کردن زانوها و محافظت از بدن را متناسب با تجهیزات آموزش دهد. به کودک نگویید برای جلوگیری از سقوط، با سرعت به دیوار یا فرد دیگری برسد. اگر خسته است یا کنترلش کم شده، تمرین را متوقف کنید و پس از استراحت تصمیم بگیرید ادامه دهید.

کار با چوب و بازی تیمی

دو بازیکن تازه‌کار با تجهیزات ایمنی در زمین اسکیت، پاس دادن توپ هاکی را زیر نظر مربی تمرین می‌کنند.
دو بازیکن تازه‌کار با تجهیزات ایمنی در زمین اسکیت، پاس دادن توپ هاکی را زیر نظر مربی تمرین می‌کنند.

وقتی حرکت و توقف اولیه قابل‌کنترل شد، تمرین با چوب را از حالت ایستاده شروع کنید. مربی جای دست‌ها و فاصله مناسب چوب از بدن را نشان می‌دهد؛ سپس می‌توانید توپ یا پاک تمرینی را با ضربه‌های آرام و کوتاه جابه‌جا کنید. هدف این مرحله قدرت ضربه نیست، بلکه احساس کردن تماس چوب با توپ و حفظ کنترل است. برای مثال، دو نشانگر نزدیک هم بگذارید و توپ را به‌آرامی میان آن‌ها حرکت دهید؛ اطراف تمرین‌کننده را خالی نگه دارید تا چوب به کسی برخورد نکند.

برای پاس دادن، دو نفر ابتدا با فاصله کم و در حالت ثابت روبه‌روی هم قرار بگیرند. توپ را آرام بفرستید و دریافت‌کننده تلاش کند آن را کنترل کند، نه اینکه فوراً ضربه محکمی بزند. پس از چند پاس موفق می‌توان فاصله یا میزان حرکت را به‌تدریج بیشتر کرد. در تمرین والد و فرزند، پاس‌های ساده و تشویق برای نگاه کردن به هم‌تیمی از شمردن گل‌ها مهم‌تر است. اگر توپ مرتب از کنترل خارج می‌شود، فاصله و سرعت را کاهش دهید و دوباره از مرحله آسان‌تر شروع کنید.

در بازی گروهی، بازیکن باید علاوه بر توپ، فضای اطراف و جای هم‌تیمی‌ها را ببیند. پیش از شروع یک بازی کوچک، درباره محدوده زمین، شیوه تعویض نوبت و ممنوعیت برخورد خطرناک با هم توافق کنید و قوانین محل تمرین را رعایت کنید. تازه‌کارها می‌توانند ابتدا بدون مسابقه جدی، حرکت به فضای خالی و پاس دادن را تمرین کنند. برای کودکان، گروه‌های کوچک فرصت لمس بیشتر توپ و یادگیری نوبت گرفتن فراهم می‌کند؛ مربی هم می‌تواند تعداد بازیکنان و دشواری تمرین را با توان گروه تنظیم کند.

برنامه تمرین و همراهی خانواده

یک جلسه مناسب تازه‌کارها می‌تواند با بررسی تجهیزات و گرم کردن ملایم آغاز شود، سپس به تعادل، حرکت و توقف برسد و در پایان تمرین ساده با چوب داشته باشد. مدت هر قسمت را مربی با توجه به سن، تجربه و شرایط گروه تنظیم می‌کند. به‌جای تمرین طولانی و خسته‌کننده، بخش‌های کوتاه با فرصت استراحت انتخاب کنید و آب در دسترس داشته باشید. مثلاً اگر کودک پس از چند بار تمرین توقف تمرکزش را از دست داده، استراحت کوتاه و بازگشت به یک تمرین آسان مفیدتر از اصرار به ادامه است.

محیط تمرین باید برای اسکیت مناسب و از موانع غیرضروری خالی باشد. قبل از شروع، سطح را از نظر خیس بودن، ناهمواری و اشیای رهاشده بررسی کنید و از محل ورود و خروج بازیکنان باخبر شوید. فضای عمومی شلوغ یا محلی که عابران ناگهان وارد مسیر می‌شوند، جای مناسبی برای تمرین با چوب نیست. اگر بازیکن درد، سرگیجه یا ناراحتی قابل‌توجهی دارد، تمرین را متوقف کنید؛ در صورت نیاز برای ارزیابی با متخصص سلامت مشورت کنید و بازگشت به فعالیت را به نظر او بسپارید.

نقش خانواده بیشتر از تشویق نتیجه، فراهم کردن تجربه‌ای امن و لذت‌بخش است. پیشرفت را با مهارت‌های خود فرد بسنجید؛ مثلاً اینکه امروز توانسته چند متر با کنترل حرکت کند یا پیش از رسیدن به مانع بایستد. در مجموعه سایمان، خانواده‌ها می‌توانند در کنار علاقه به اسکیت، با فضاهای تفریحی و امکانات دیگری مانند سنگ‌نوردی، تالار کودک، رستوران و کافه نیز آشنا شوند. برای اطلاع از برنامه‌ها و امکان برگزاری کلاس اسکیت هاکی، از مجموعه یا سایت saymancomplex.com پرس‌وجو کنید. یادگیری درست به تمرین منظم و همراهی مربی آگاه نیاز دارد.